رَبِّ إنّی لِما أنزلتَ إلَیَّ من خیرٍ فقیرٌ

همه عمر بر ندارم، سر از این خمار مستی ..... که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی

رَبِّ إنّی لِما أنزلتَ إلَیَّ من خیرٍ فقیرٌ

همه عمر بر ندارم، سر از این خمار مستی ..... که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی

درباره ی وبلاگ
رَبِّ إنّی لِما أنزلتَ إلَیَّ من خیرٍ فقیرٌ

ترس دارم که به وقت عافیت، فقرم را نبینم...
خدایا!
هرچه گرفتی، بگیر، اما ایمانم را نه...

خب هر افراطی تفریطی می آورد دیگر!

جمعه, ۳۱ ارديبهشت ۱۳۹۵، ۱۲:۰۲ ق.ظ

سکانس اول: شب مبعث امسال، نیمه شب، در حرم امام رضا علیه السلام، در حال عبور از کنار صحن جمهوری اسلامی، با این صحنه مواجه شدم که ملت، داشتند گریه کنان در سر و صورت خود می کوبیدند... چرا ندارد که... وسط زیارت جامعه بود و روضه ی امام حسین و... حالا چه اهمیتی دارد که شب عید هست یا نیست؟ از روضه در هیچ حالی نباید فروگذار کرد!

 

سکانس دوم(به روایت از مادر) : چند سال پیش بعد از مراسم احیای نیمه ی شعبان، که کلی گریه مان را درآورده بودند، صبح رفتیم مهدیه ی امام حسن علیه السلام برای جشن، اما تا خود ظهر گریه مان را درآوردند! یادم هست آن موقع ها من خیلی خیلی طرفدار این هیأت بودم، به این دلیل که سبک مداحی هایش به طور کلی صحیح بود و ایراد های کمی داشت، در حالی که سبک جدید مداحی عده ای همان موقع ها مدتی بود مد شده بود اما این ها تبعیت نمی کردند و به سبک قدیمی خود ادامه می دادند.

سکانس سوم: دیشب برای جشن میلاد حضرت علی اکبر علیه السلام، بعد از سال ها که یکی از آخرین بارهایش همان نیمه شعبان بود، با دوستان رفتم مهدیه ی امام حسن علیه السلام. ابتدای مراسم که سخنرانی بود و روسری ها و لباس های رنگی رنگی شاد و دست زدن های خوشحال ملت برای هر اتفاق جالب... خب خیلی برای من جذاب بود و خوشحال شدم از اینکه آمدم. خیلی هم راضی بودم از اینکه بجز روضه های فراوانی که معمولا در هیئات برپاست، یک مراسم جشن خوبی هم گرفته شده، آن هم به مناسبت روز جوان، و فرصتی برای شادی سالم جوان ها برپا شده. اما... چشمتان روز بد نبیند... اواخر مراسم که مداح های سن بالاتر مولودی خوانی شان تمام شد، نوبت رسید به جوان هایشان... سه ایراد خیلی خیلی مهم وجود داشت که به نظرم قابل چشم پوشی نبود:

اول اینکه درست مثل عزاداری ها که وقتی شور می گیرند یکی در پس زمینه به عنوان آهنگ زمینه حسین حسین می کند، اینجا هم یکی دو مداح از اتاق فرمان با تکرار نام بلندمرتبه ی امام حسین علیه السلام، پشت سر هم و ایجاد صدایی بین هر دو نام، دوبس دوبس زمینه را فراهم کرده بودند. به ضرس قاطع می شود گفت که حتی در عزاداری ها هم این نحو حسین حسین کردن بی احترامی به نام ایشان است، چه برسد به اینکه دوبس دوبس هم ایجاد کند و همه با آن فاز بگیرند!!!!!

دوم اینکه آنقدر به کمک دوبس دوبس زمینه، همه فاز مثبت گرفته بودند که آقایان کلا به همراه سر و دست مداح در حال بالا پایین پریدن و همزمان دست زدن با دست های بالا بودند، و حتی اواخر مراسم از شدت هیجان حتی خانم ها هم، که معمولا نشسته سینه می زنند یا دست می زنند، بلند شده بودند و ایستاده دست می زدند(مطمئنا می شود غیرعادی بودن دست زدن ها را هم با دیدن نحوه ی آن فهمید). یعنی من به عنوان بیننده، واقعا حس حضور در یک مجلس لهوی داشتم... اگر کسی هم فیلم را ببیند و صدا نداشته باشد، برایش فیلم یک پارتی تداعی می شود که فقط رقص نور ندارد و لباس هایشان عادیست.

واقعا از حضور در چنین شرایطی حالم بد شده بود. هم اینکه اطمینان داشتم اینکه نام بلند بالای امام حسین علیه السلام را به عنوان آهنگ تند زمینه طوری تکرار می کردند، که اصلا به سختی مشخص بود این چه کلمه ایست، بی احترامی محض به این نام است، هم اینکه مجلس به طرز بدی تبدیل به یک مجلس لهوی شده بود، در حالی که خیلی ها نمی فهمیدند چه خطایی دارند می کنند. اما خب متاسفانه نه می توانستم آن موقع مجلس را ترک کنم، نه اعتراضی به حساب می آمد این ترک کردن.

سوم اینکه در یکی از سرودها در مدح حضرت علی اکبر علیه السلام گفتند «ولی عهد حضرت ارباب». تا جایی که می دانستم این مساله درست نبود. اما یکی از خوانندگان در کامنت فرمودن عده ای از علما قائلند و مساله اختلافی است. بنابراین استدلالم بر غلط بودن این فرض را از متن به پاسخ کامنت ایشان منتقل کردم.

 

نظرات (۷)

  • پرستوی مهاجر
  • سلام علیکم.
    اینکه فی نفسه اشک ریختن شب میلاد بد است یا نه جای بحث است .بنظر میرسد اشکالی نداشته باشه.البته یفرحون بفرحنا بااین باید جمع شود.
    ثانیا گفتن نام حضرت سیدالشهدا ینی بصورت حسین حسین هم ایرادی ندارد 
    ذکر است و گفتنش چه عیب دارد؟
    من خودم نیمچه مداحی میکنم.این دوبس دوبس به تعبیر شما بخاطر سیستم و تنظیمات اش است نه ایتکه اشکال وارد باشد به گفتنش

    پاسخ:
    علیکم السلام.
    از نظر من یفرحون بفرحنا جمع نمی شود با روضه در شب میلاد. یا حداقل راحت جمع نمی شود. ضمنا به اندازه کافی همیشه روضه هستو مردم و بخصوص جوان ها نیاز به شادی در میلاد ها دارند.

    ثانیا شما می گید ذکره، بقیه هم توجیهشون همینه. اما کارکردش از حالت ذکر بیرون اومده و نقش آهنگ هیجانی زمینه رو گرفته و این یعنی بی احترامی. سیستم و تنظیمات و اینها هم بهانه ای بیش نیست برای استفاده ی غلط. کما اینکه خیلی ها هم می گویند اما تنظیمات سیستم هم ایجاب نمی کند به صداهای اضافه. ضمنا آنچه من می گویم صدای بین هر دو حسین، صدای نفس گرفتن مداح است که با حالت خاصی انجام می شود برای تولید این صدا. چطور قدیم تر ها که حسی حسی هم می گفتند این حالت به قول خودم  دوبس دوبس پیدا نمی شد؟!!!

    کمی تأمل کافیه.
  • پرستوی مهاجر
  • در مورد اون نکته که ولی عهد حضرت ارباب 
    دو دسته قائل داریم که عده ای میگویند حضرت علی اکبر شان امام شدن داشتند و عده ای میگویند نه و هردو دسته ادله دارند
    وجه جمع اش این است که اگر اراده خدا تعلق میگرفت برای امامت ایشون چیزی کم نداشتند 
    اما بدا حاصل شد به تعبیر آقایان علما .
    بحثش مفصل است و کاش اینجا مطرح نکرده بودین
    و اون شاعر هم اگر نمی اورد بهتر و مداح اگر عالم بود نباید این بیت رو بخونه
    بهر حال 

    پاسخ:
    بنده اطلاع از اینکه علمایی هم هستن قائل به این مساله نداشتم. مطمئنا استدلال هایی قوی تر از اونچه شنیده ام دارند. ممنون که گفتید، متن رو تصحیح می کنم. اما همچنان غلط بودن استدلال خودم برایم ثابت نشده:

    این که خداوند از آن جایی که در نهایت کمال است، تجلی اسامی اش هم باید در نهایت کمال باشد. یعنی واجب الوجود بودن خدا حکم می کند که اسم هادی او در نهایت خود تجلی پیدا کند. اگر فرض کنیم قرار بوده که علی اکبر علیه السلام، امام شود، یعنی ظرفیت وجودی بالاتری از امام سجاد علیه السلام برای هدایت داشته است. اما این که به شهادت برسند یعنی خداوند اسم هادی خود را در نهایت خود متجلی نکرده است. و این با واجب الوجود بودن خدا و کمال مطلق بودن او منافات دارد. البته خب ممکن است این بیان شود که هر دو در یک سطح بودند، که در این صورت لازم می آید 15 معصوم داشته باشیم و ایشان هم برای امامت باقی بمانند، کما اینکه امام سجاد باقی ماندند، تا هدایت خداوند کامل تر شود (که این خود فرض خلف است با کامل مطلق بودن تجلی اسم هادی خدا).
  • پرستوی مهاجر
  • ببینید این که مثلا هردو در یک سطح بودتد منافات نداره چون حضرت علی اکبر میگویند که شانیت و قابلیت داشته است اگر خدا میخواست 
    ما به تمام این حرفها حدیث معروف اثنا عشر که پیامبر 12 امام رو پس از خودشون به اسم نام بردند میگوییم و جواب میدهیم

    پاسخ:
    مطمئنا بنده با دوتا کامنت توجیه نمیشم.
    من میگم اگر این بزرگوار قابلیت وجودی داشت، به خدا واجب بود که انسان ها رو از فیض این امام محروم نکنه، چون هادی مطلقه.
  • پرستوی مهاجر
  • خب میگم که (بداء ) حاصل شده 
    وجه جمعش اینه
    پاسخ:
    این یه ادعاست و اثباتی نداره.
    یه عالمی هم میگفت کسی که بلد نباشه با شادی ائمه شاد باشه نمیتونه درک درستی از غم ائمه داشته باشه
    چقدر شما دغدغه هاتون ارزشیه و هم اینکه درد مشترکه
    یکی از اقوام ما مداحه اون که حسین حسین میگفت بعد مراسم بهش میگفتم نمیشه مثلا به جای حسین حسین بگی یا حسین علیه السلام ینو با یه ریتم قشنگی بگی
    یادمه اونموقع کلی بهم خندید ولی الان میبینم که خیلی از مداح های ولایی همینجوری ائمه رو صدا میزنن
    پاسخ:
    نکته ی خوبی رو مطرح کردید. واقعا بنظرم کسی که در شادی ائمه خیلی شاد باشه، فرصتی برای گریه پیدا نمیکنه.
    لطف دارید.
    بنده هنوز نتونستم درست به وبلاگتون سر بزنم. ان شاءالله در یک فرصت مناسب مزاحم میشم. :)
    آخ آخ اون طور حسین گفتن خیلی خیلی منو زجر می ده >: (
    پاسخ:
    دقیقا زجر ها!
  • سیده حسینی
  • نمیاییم که بیایید گرچه بیایید خوشحال میشیم
    میاییم که خودمون استفاده ببریم
    پاسخ:
    شما لطف دارید. قطعا بنده هم بیام استفاده می کنم. ان شاءالله در یک فرصت مناسب مزاحم میشم. :)
    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی